Survivor: «Θαύμα» στον Άγιο Δομίνικο – Θεραπεύτηκε η «υψοφοβία» της Λάουρας!

Πώς από την σχεδόν λιποθυμία πριν κατέβει μια τσουλήθρα, έφτασε να κρέμεται σε συρματόσχοινα, λίγες μέρες μετά…

Ο Άγιος Δομίνικος δεν είναι Τήνος και εξ όσων γνωρίζουμε η Λάουρα δεν πήγε σε κάποια εκκλησία μπουσουλώντας όπως κάνουν οι πιστοί στην πιο ελεούσα Παναγία. Ωστόσο μέσα σε λίγες μόνον ημέρες και χωρίς να μεσολαβήσει κάποιο επίπονο και επίμονο πρόγραμμα ιατρικής στήριξης, η υψοφοβία της Λάουρας θεραπεύτηκε!

Ήταν μόλις πριν δύο εβδομάδες που η παίκτρια είχε δηλώσει έντρομη και ενώ βρισκόταν σε ένα βατήρα περίπου τριών μέτρων, στο πλαίσιο ενός αθλήματος, ότι δεν μπορεί το ύψος. Οι κραυγές αγωνίες και το κλάμα της, είχαν συγκινήσει τα μάλα τότε τον Κοκκινάκη, που έσπευσε να την κατεβάσει με ασφάλεια και στοργή από την εξέδρα. Την επομένη, στη διάρκεια ενός άλλου παιχνιδιού, ο Σάκης Τανιμανίδης, είχε επισημάνει με ιδιαίτερη έμφαση και ενώ η Λάουρα προσπαθούσε να περάσει ένα εμπόδιο, ύψους γύρω στο ενάμισι μέτρο, ότι η παίκτρια αντιμετώπιζε υψοφοβία και αυτό την δυσκόλευε.

Το πρόβλημα δεν είναι αστείο. Ένα τέτοιο πράγμα είναι μεγάλο κουσούρι και δεν αντιμετωπίζεται εύκολα – μιλάμε πάντα για την υψοφοβία.

Οι επιστήμονες λένε ότι «χαρακτηριστικό γνώρισμα της φοβίας αποτελεί το γεγονός ότι το άτομο πιστεύει πως κινδυνεύει από κάποιο συγκεκριμένο αντικείμενο ή κατάσταση, το οποίο, όμως, στην πραγματικότητα δεν αποτελεί αντικειμενικό κίνδυνο».


Επισημαίνουν μάλιστα ότι «τις περισσότερες φορές, το πρόβλημα διαιωνίζεται παρά αντιμετωπίζεται, καθότι το άτομο επιλέγει να αποφεύγει το φοβικό ερέθισμα, προκειμένου να μειώσει το αίσθημα άγχους και φόβου που αυτό θα του προκαλέσει. Έτσι, σταδιακά νιώθει όλο και πιο αδύναμο απέναντι στο αντικείμενο της φοβίας του, ενώ δεν είναι λίγες οι φορές που η ζωή του μπορεί να γίνει δυσλειτουργική, λόγω ακριβώς αυτών των αποφυγών. Στις περιπτώσεις δε που έρχεται αντιμέτωπο με το φοβικό αντικείμενο, βιώνει υπέρμετρο άγχος, ένταση και απόγνωση, κατακλύζεται από ποικίλες αρνητικές σκέψεις ανάλογα με το είδος της φοβίας του». Δύσκολα δηλαδή, όχι παίξει γέλασε.

Μάλιστα ειδικά για την υψοφοβία και χωρίς να γνωρίζουν το δράμα της Λάουας λένε ότι «έχει να κάνει με τη βίωση έντονου και παράλογου φόβου όταν το άτομο βρίσκεται ακόμα και κάπου που δεν θεωρείται ιδιαίτερα ψηλά (π.χ. σκάλα, καρέκλα) και ειδικά όταν καλείται να κοιτάξει κάτω».

Η αντιμετώπιση των φοβιών δεν είναι εύκολη υπόθεση και οι επιστήμονες λένε ότι οι κυριότερες μέθοδοι είναι «οι ψυχοθεραπευτικές παρεμβάσεις και οι φαρμακοθεραπείες»! Συνήθως δε, λένε πάντα οι επιστήμονες, που κάτι παραπάνω θα ξέρουν, «επιλέγεται η μέθοδος της «συστηματικής απευαισθητοποίησης», κατά την οποία το άτομο έρχεται σταδιακά σε επαφή με το φοβικό ερέθισμα, με στόχο την αποσυσχέτισή του από τον φόβο που αυτό προκαλεί».


Κι όμως, η Λάουρα ξεπέρασε την υψοφοβία, χωρίς όλα αυτά. Αν δεν είναι θαύμα – κανονικό, όχι γιαλαντζί – τότε πρόκειται για περίπτωση που πρέπει να μελετήσει η επιστήμη και η ιατρική. Δεν πρέπει να πάει χαμένο ένα τέτοιο περιστατικό.

Απόδειξη της θεραπείας είναι ότι η Λάουρα, όχι μόνο δεν αρνήθηκε να κάνει ζιπλάιν – βόλτα σε υπερυψωμένα συρματόσχοινα, με τη βοήθεια μίας τροχαλίας και δεμένη μόνο με ένα σχοινί – πάνω από τα πανέμορφα δάση του Αγίου Δομίνικου, αλλά το διασκέδασε κιόλας με την καρδιά της! Η βόλτα ήταν στα όρια του extreme sport και άρα αποδεδειγμένα η υψοφοβία της δεν υπάρχει πλέον. Κάποια στιγμή βέβαια προκάλεσε κι εκεί πρόβλημα, αλλά όχι λόγω της φοβίας της, αλλά εξαιτίας της παροιμιώδους αγαρμποσύνης της, καθώς έμεινε στη μέση μίας διαδρομής, κρεμασμένη από το συρματόπλεγμα στη μέση του πουθενά και τρέχαν οι ειδικοί να την ξεκολλήσουν. Αν δεν τραβήξει την προσοχή με οποιοδήποτε τρόπο, δεν μπορεί η Λάουρα.

Βέβαια, κάποιοι κακεντρεχείς λένε ότι υψοφοβία δεν είχε ποτέ η Λάουρα και ότι μας δούλευε όλους, καθώς ο πραγματικός της φόβος ήταν μήπως διασυρθεί σε ορισμένα αθλήματα, που ήταν ιδιαίτερα απαιτητικά. Αλλά αυτό είναι μία άλλη ιστορία…

Πηγή