Ο άντρας μου έκανε κρυφά παιδί με μία άλλη, χωρίς να το θέλει, να χωρίσω ή όχι;

Aληθινή ιστορία:Ερωτικό τρίγωνο; Καλά θα ήταν! Έτσι ξεκίνησε αλλά γρήγορα εξελίχθηκε σε τετράγωνο! Και καλά θα μου πεις, δεν είμαι η πρώτη που πρέπει να αντιμετωπίσει την ερωμένη του άντρα της, τον καρπό όμως του έρωτά τους πώς να τον αντιμετωπίσεις;

Πριν έξι μήνες ήταν όταν «έφαγα την κεραμίδα»

Τέσσερα ολόκληρα χρόνια πηγαινοερχόταν στο σπίτι της ‘’αμαρτίας’’, δεν κατάφερα όμως να διαβάσω τα σημάδια. Λεκέδες από φρουτόκρεμα – «αδέξιος» σκέφτηκα.

Ένα κεφαλάκι κούκλας στο σακάκι του – «ρομαντικός» υπέθεσα. Θα βρήκε στο υπόγειο τα παιχνίδια της μεγάλης μας κόρης και τα κρατάει σαν ενθύμιο. Δεν περνούσε με τίποτα από το μυαλό μου ότι έγινε πάλι μπαμπάς.

Κοιμόμουν τον ύπνο του δικαίου. Και θα συνέχιζα να κοιμάμαι, αν δεν μου το έλεγε ο ίδιος.
Όχι βέβαια, ότι τον έπιασε κρίση ειλικρίνειας, το παιδί ήθελε να αναγνωρίσει και αυτό δεν περνάει απαρατήρητο.

Σαν τώρα το θυμάμαι, η περιβόητη εξομολόγηση έγινε στην κουζίνα την ώρα που ετοιμαζόμουν να τηγανίσω κεφτεδάκια (επικίνδυνη ώρα διάλεξε!).

Όταν άρχισε να μου λέει κάτι για στιγμιαίο λάθος (πόσο πρωτότυπο!!!), δεν άντεξα, του έφερα το τηγάνι στο κεφάλι και ήταν και από τα βαριά, της προίκας μου βλέπετε! Πήγαμε στο νοσοκομείο γιατί φοβήθηκα πως έπαθε διάσειση, τίποτα δεν είχε πάθει, για μένα βέβαια τι να σας πω, έπρεπε να βρω τρόπο να διαχειριστώ την κατάσταση.

Προσπαθούσε να με πείσει ότι δεν υπήρχε σχέση, ότι δεν ήταν δική του επιλογή, ότι εγκλωβίστηκε στην απόφαση της άλλης που ήταν γύρω στα 40 και ήταν η τελευταία της ευκαιρία να κάνει παιδί, ότι αγαπάει εμένα και την οικογένεια μας και πως δεν ήθελε να χωρίσουμε-ποτέ δεν ήθελε, ότι έχει εντελώς τυπικές σχέσεις μαζί της και πως βλέπει το παιδί σε γιορτές, σε γενέθλια, στη γιορτή του νηπιαγωγείου, ότι είναι ένα γλυκύτατο πλάσμα και τι φταίει αυτό.

Εγώ άκουγα και δεν πίστευα στα αυτιά μου! Να μιλάει για ένα παιδί που δεν ήταν το δικό μας με τόση αγάπη;
Δεν ήξερα τι να πω, τι να σκεφτώ. Είχα χάσει τη γη κάτω από τα πόδια μου, ένιωθα προδομένη. Έπειτα, πως το λες στα παιδιά σου αυτό; Ότι έχουν ένα αδερφάκι;

Πώς να ανεχτείς να βλέπει την άλλη γυναίκα ακόμα και αν σε διαβεβαιώνει ότι δεν υπάρχει τίποτα μαζί της; Πώς να τον πιστέψω ξανά όταν ζούσα τόσα χρόνια στο ψέμα, στην απάτη; Πώς να συγχωρήσω τον εαυτό μου που κοιμόμουν όρθια και δεν είχα καταλάβει τίποτα;

Έξι μήνες όλα αυτά μου τριβελίζουν το μυαλό. Στα παιδιά βέβαια το είπαμε μαζί. Καμιά αντίδραση, σα να μην τα αφορά. Θέλησαν μάλιστα να γνωρίσουν την αδερφούλα τους…

Τα δικά μου συναισθήματα; Ένα κενό, ένα μούδιασμα. Ακόμη δεν μπορώ να το συνειδητοποιήσω, δεν μπορώ να το χωνέψω. Και δεν είμαι ακόμη έτοιμη να δεχτώ το παιδί του. Ίσως κάποια στιγμή…ο χρόνος θα δείξει!

Πως είναι η σχέση μου με τον άντρα μου;

Μα δεν υπάρχει σχέση, τουλάχιστον όχι ακόμα. Δεν θέλω να χωρίσω αλλά αν με αγαπάει, όπως τουλάχιστον λέει , τότε θα πρέπει να με ξανακερδίσει.

Για αυτό φίλες μου μην αναζητάτε στοιχεία απάτης μόνο σε κολόνιες και κραγιόν, κάποιες φορές η απιστία έχει τη μυρωδιά από φρουτόκρεμες και γαλατάκια…

daddy