Κωνσταντίνος Αργυρός: Το νέο ζεϊμπέκικο του Έλληνα τραγουδιστή με τις 2 εκατομμύρια προβολές, σε 4 μέρες
Www.true.gr

Κωνσταντίνος Αργυρός: Το νέο ζεϊμπέκικο του Έλληνα τραγουδιστή με τις 2 εκατομμύρια προβολές, σε 4 μέρες

Τραγούδι Κωνσταντίνου Αργυρού: Ο Κωνσταντίνος Αργυρός αποτελεί έναν από τους επιτυχημένους Έλληνες τραγουδιστές. Ο Έλληνας τραγουδιστής αποτελεί πρώτο όνομα στα μαγαζιά που τραγουδά. Μάλιστα, τα κομμάτια που ερμηνεύει, ο γνωστός τραγουδιστής, γίνονται κατευθείαν επιτυχίες.

Τραγούδι Κωνσταντίνου Αργυρού: «Αθηνά μου»

Προσωπικά, δεν είχα ούτε αρνητική ούτε θετική εκτίμηση για τον τραγουδιστή Αργυρό, μέχρι που τον είδα πέρσι στο Στην Υγειά Μας και με κάποιες τοποθετήσεις του έδειξε ότι δεν είναι απλώς ένας τύπος που κρατάει ένα μικρόφωνο κι έχει κάνει μια δουλειά στη φωνή του. Είναι άνθρωπος που γνωρίζει από μουσική και αυτό μπορεί να το καταλάβει κανείς διαβάζοντας κάποια από τις σπάνιες συνεντεύξεις του.

Κι αυτό είναι επίσης ένα δείγμα του πώς αντιλαμβάνεται τον ρόλο του στη μουσική. Αυτό αξίζει να του αναγνωριστεί ασχέτως αν σου αρέσουν τα τραγούδια του ή όχι. Ναι, αν θελήσουμε να το δούμε και με όρους που ξεφεύγουν της μουσικής, ενδεχομένως κάποια τραγούδια του να είναι ατοπήματα, όπως το Ξημερώματα.

Πριν δύο ημέρες κυκλοφόρησε το νέο του τραγούδι με τίτλο «Αθήνα Μου» και είναι ένα τραγούδι δυσεύρετο μελωδικά στην δική του δισκογραφία, με άλλα 3-4 να έχουν τέτοιο προσανατολισμό. Καθαρό λαϊκό κομμάτι, θυμίζει αρκετά Μάριο Τόκα, στιχουργικά άρτιο, δύσκολα μπορείς να βρεις κάτι να το ψάξεις.



Τραγούδι Κωνσταντίνου Αργυρού: Υπέροχο αποτέλεσμα

Εύσημα σαφώς προς τον δημιουργό Λευτέρη Κιντάτο και εν συνεχεία στον Αργυρό και όσους συνέβαλαν γι΄αυτό το αποτέλεσμα. Ακριβώς αυτή η αρτιότητα του κομματιού είναι που μας πάει ξανά στο ξεκίνημα της κουβέντας μας. Έχει σημασία πώς έχεις κατατάξει στο μυαλό σου τον Αργυρό και τον κάθε Αργυρό; Έχει σημασία τι πίστευες πριν το τραγούδι για τη μουσική του; Θεωρώ πως δεν αξίζει να έχει. Θεωρώ πως το συγκεκριμένο κομμάτι κατακτά στον κάθε ακροατή το δικαίωμα να κρίνεται αυτόνομο, να μην επηρεάζεται από τίποτε άλλο.



Πολύ περισσότερο είναι ένα κομμάτι απ΄αυτά που λέμε καθολικά, γιατί δεν πιστεύω πως κι ένας ροκάς ή χεβιμεταλάς δεν θα αναγνώριζε τη μουσική του αρτιότητα. Μπορεί να μην το έκανε από ντροπή γιατί θα θεωρούσε ότι απέρριπτε κάποιες πεποιθήσεις του, άρα θα ντρεπόταν τον εαυτό του, όμως στην πραγματικότητα θα έβγαζε κι αυτός το καπέλο για ένα τέτοιο τραγούδι. Αυτή είναι λοιπόν η μουσική. Εκεί που καταργεί τα στεγανά είναι που αντιλαμβάνεται κανείς το βάθος και το μέγεθος της.

Και τούτο το κείμενο δεν γράφεται με αποδέκτη τον Αργυρό, ούτε σκοπεύει να του ευλογήσει τα γένια. Απευθύνεται προς το μέσα του καθενός που νιώθει ότι συχνά εκμηδενίζει ασκαρδαμυκτί την ελληνική μουσική αποκαλώντας την συλλήβδην «σκυλάδικο, μπουζουκτσίδικο, λαϊκούρα» και οτιδήποτε άλλο. Ναι, υπάρχουν τα κάκιστα ακούσματα τύπου SNIK, Sin Boy και όλων αυτών, αλλά αν δεν υπήρχαν αυτοί, ίσως να μην ήμασταν σε θέση να εκτιμήσουμε ακόμα περισσότερο αυτό που μας «αδειάζει», όπως είναι το τραγούδι του Αργυρού.

Διαβάστε περισσότερα
Αφήστε το σχόλιο σας:
True.gr