“Κραυγή” αγωνίας από τον Τάσο Μητρόπουλο: “Είμαστε εγκαταλελειμμένοι στη μοίρα μας!”

Sos εκπέμπει μέσω της εφημερίδας Espresso Τάσος Μητρόπουλος για την ασφάλεια των παιδιών με αναπηρία, ύστερα από την κυβερνητική απόφαση να εξακολουθήσουν τη λειτουργία τους τα σχολεία Eιδικής Aγωγής, παρά την εφαρμογή του lockdown σε όλα τα υπόλοιπα εκπαιδευτήρια της χώρας.

Δεν έχουν περάσει παρά λίγα 24ωρα από την κραυγή αγωνίας που έβγαλε μέσω facebook η σύζυγος του Νένα Χρονοπούλου, δημοσιεύοντας μάλιστα και φωτογραφίες του γιου της Χρήστου από την περίοδο της νοσηλείας του ως πρόωρο νεογνό σε Μονάδα Εντατικής Θεραπείας. Απευθυνόμενοι στους γονείς παιδιών ΑμεΑ, οι οποίοι φαίνεται να διχάστηκαν από την απόφαση της πολιτείας, η γνωστή ηθοποιός ανακοίνωσε, ότι δεν πρόκειται να βάλει το δικό της παιδί σε τέτοια δοκιμασία υγείας εν μέσω πανδημίας, γιατί δεν θα αντέξει να το δει ξανά σε ΜΕΘ.

Σήμερα, με ένα κείμενο – καταγγελία που έστειλε στην Espresso Τάσος Μητρόπουλος εκφράζει την θέση του για το φλέγον ζήτημα, ως γονέας παιδιού με αναπηρία και ως πρόεδρος της Kοινωνικής Συνεταιριστικής Επιχείρησης Κοινωνικής & Συλλογικής Ωφελείας 4 ΑμεΑ, η οποία αποτελεί μια συστράτευση γονέων και ανθρώπων που υποστηρίζουν τα δικαιώματα των ευπαθών ομάδων ξεκινώντας από την παιδική τους ηλικία. «Όλα είναι λάθος από την αρχή, κατά την ταπεινή μου γνώμη, οι γονείς είμαστε κουρασμένοι, νιώθουμε αβοήθητοι, τις περισσότερες φορές είμαστε εγκαταλελειμμένοι στη μοίρα μας. Το Ειδικό Σχολείο είναι μια σπίθα φωτός μέσα σε ένα σκοτάδι ανελέητο και το έχουμε ανάγκη κι εμείς και τα παιδιά μας περισσότερο απ’ ό,τι μπορεί κάποιος να φανταστεί. Τα Ειδικά Σχολεία είναι απαραίτητα για τα παιδιά με αναπηρία, αυτό δεν μπορεί κανείς να το αμφισβητήσει, γι’ αυτό πρέπει κάθε Δήμος, αρέσει δεν αρέσει σε κάποιους δημάρχους, να στηρίξει τα παιδιά με αναπηρία ανοίγοντας ειδικό σχολείο».

«Το κράτος δεν έχει φροντίσει να στηρίξει ουσιαστικά και με υπευθυνότητα μια τεράστια μερίδα ανθρώπων με αναπηρία που ξεπερνούν τις 300.000 και μαζί με τις οικογένειές φτάνουν στο 1 εκατομμύριο, γιατί μας θεωρεί βάρος και όσο και να θέλουμε να πούμε το αντίθετο, θεωρούν πως τους κοστίζουνε πάρα πολλά χρήματα γι’ αυτό μας περιορίζουν στα ελάχιστα. Τα παιδιά μας έπρεπε να έχουν σχολεία ειδικά που να είναι ειδικά σε όλα τους, δηλαδή σε κτιριακές υποδομές, σε καθαριότητα, σε γνώση, σε κατάρτιση, σε αξιολόγηση, σε ωράριο, σταθερότητα, με διάρκεια και ευθύνη», καταγγέλλει στη συνέχεια.

Φτάνοντας στο σημερινό διχασμό των γονιών παιδιών ΑμεΑ ο Τάσος Μητρόπουλος υποστηρίζει: « Οι γονείς στέλνουν τα παιδιά στο σχολείο παίρνοντας ένα τεράστιο ρίσκο για την υγεία τους, γιατί δεν υπάρχει καμία εναλλακτική επιστημονική πρόταση έτσι ώστε το παιδί να μη βγει από την πολύτιμη καθημερινότητα του. Εναλλακτικές λύσεις ασφαλώς και μπορούν να βρεθούν. Από τη στιγμή που υπάρχουν τόσοι δάσκαλοι και καθηγητές τα ειδικά σχολεία, θα μπορούσαν για την ασφάλεια όλων, παιδιών, οικογενειών και την δασκάλων, να γίνεται κατοίκων εκπαίδευση, όπως γίνεται σε χώρες της Ευρώπης»

Συμπληρώνει μάλιστα με νόημα: «Όταν θέλεις να προστατεύσεις τα ΑμεΑ σου, τα αγκαλιάζεις, με την στοργή και το σεβασμό που τους αρμόζει, δίνοντας λύσεις ουσιαστικά και μία επικίνδυνες, δεν κάνεις το «χατίρι» των γονέων αφήνοντας τα ειδικά σχολεία ανοιχτά, φοβούμενος την κατακραυγή, επειδή τόσα χρόνια τώρα κανένας σας δεν έχει δημιουργήσει την υποδομή για να τους προστατεύσεις και να εξασφαλίσει την κάλυψη των αναγκών τους. Αρκούμαστε στο να μην κλείσουν τα Ειδικά σχολεία επειδή είναι η μόνη λύση που υπάρχει τα παιδιά μας. Εάν υπήρχε κάποιο κρατικό πλαίσιο δομημένο και οργανωμένο έτσι ώστε να μπορούν να είναι τα παιδιά ασφαλή, πιστεύει κανείς πως θα έμπαιναν οι γονείς σε αυτή τη διαδικασία; Όλη αυτή η κίνηση από τους γονείς είναι μια κραυγή διαμαρτυρίας για την κατάσταση που βιώνουν οι ίδιοι και τα παιδιά τους».

Ο παλαίμαχος ποδοσφαιριστής καταλήγει: « Ίσως ο κορονοϊός μας δώσει μία ευκαιρία να ζητήσουμε επιτέλους για τα παιδιά μας αυτό που δικαιούνται, το σχολείο τους το έχουν, αλλά δεν είναι θεραπευτήριο. Διαπιστώνουμε πια πως είναι επιτακτική ανάγκη να δημιουργηθεί φορέας κρατικού θεραπευτηρίου που να μην κλείνει τις πόρτες του κατά τις περιόδους διακοπών, γιατί ρουτίνα των παιδιών ΑμεΑ δεν κάνει διακοπές και δε γνωρίζει από αργίες. Το ίδιο κι εμείς οι γονείς που δεν τολμάμε να ρωτήσουμε γιατί δεν έχουμε ποιος να φροντίσει τα παιδιά μας, δεν μιλάω για αργότερα, που κλαίει ψυχή μας κάθε φορά που το σκεφτόμαστε».