Η ιστορία του σκυλάκου που σuγκλόνισε την Ελλάδα. Τον είχαν παρατήσει μικρό σε μια κούτα..

Τα βάσανα του ξεκίνησαν όταν γεννήθηκε. Γιατί κάποιοι δεν στείρωσαν το ζώο τους και η γέννα του θεωρήθηκε ανεπιθύμητη. Και η λύση βρέθηκε σε μια κούτα.

Σε μια από τις εκατοντάδες κούτες που παρατάνε καθημερινά οι γνωστοί και οι άγνωστοι που ήθελαν να αφήσουν το ζώο τους να γεννήσει μια φορά και μετά να το στειρώσουν.

Γιατί κάπου άκουσαν αυτήν την τεράστια βλακεία και την επαναλαμβάνουν χωρίς να ξέρουν καν γιατί μιλάνε.

-Και τι θα τα κάνετε τα κουτάβια;
-Θα πάρει ένα σίγουρα ο πατέρας μου.
-Και τα υπόλοιπα;
-Ε πόσα θα κάνει; Μικρόσωμη είναι!
-Και αν κάνει;

Απάντηση δεν υπάρχει. Στην καλύτερη περίπτωση υπάρχει η κούτα, στην χειρότερη τα σκουπίδια. Όταν μάλιστα πρόκειται για “ανθρώπους” όπως αυτόν στα Κουνουπιδιανά, τα κουτάβια μπαίνουν σε σακούλα η οποία σφραγίζει…

Ένας τέτοιος συμπολίτης μας άφησε πέρυσι ένα κουτάβι σε μια κούτα κάπου στα Κουνουπιδιανά. Το κουτάβι της φωτογραφίας, που κακοποιήθηκε άγρια το απόγευμα της Δευτέρας.

Μια κοπέλα ενδιαφέρθηκε να του βρει υιοθεσία, μια γυναίκα βρέθηκε και το πήρε και όλοι ευχήθηκαν το ζώο να έχει μια καλή ζωή. Δεν είχε όμως, τουλάχιστον μέχρι προχθές…

Γιατί δεν υπολόγισαν τον άντρα της, που ένα χρόνο αργότερα κακοποίησε το άτυχο ζώο με τον χειρότερο τρόπο.

Ευτυχώς βρέθηκαν κάποιοι που νοιάστηκαν, που έτρεξαν, που απείλησαν, που κατήγγειλαν Που αγκάλιασαν τον κατακρεουργημένο σκυλάκο. Και τον έβαλαν στο χειρουργείο και όλα πήγαν καλά. Και παρά την κακοποίησή του εκείνος μόλις συνήλθε από τη νάρκωση κουνούσε την ουρά του και τους έκανε χαρές… Γιατί έτσι είναι τα ζώα. Δίνουν αγάπη χωρίς ανταλλάγματα. Αλλά δυστυχώς εμείς δεν μαθαίνουμε απ’ αυτά.

-Πώς τον λένε το σκυλάκο;
-Δεν ξέρουμε και δεν θέλουμε να μάθουμε. Θα του δώσουν νέο όνομα τα παιδιά που θα τον υιοθετήσουν και μια νέα ζωή.

Τυχερός μέσα στην ατυχία του από δω και πέρα ο σκύλος των Κουνουπιδιανών θα ζήσει μια όμορφη ζωή. Μια ζωή χαρούμενη, με αγκαλιές και χάδια. Και αγάπη. Πολλή αγάπη. Εκείνη που στερήθηκε από τη μέρα που γεννήθηκε…

Και όλα αυτά χάρη στην Elizabeth, τον Reinhold, την Έφη, τον Κώστα, τη Νατάσα, την Αγγελική και όλους όσοι δεν έκλεισαν τα μάτια και τα αυτιά τους στα ουρλιαχτά. Και άνοιξαν την αγκαλιά τους σε αυτό το τόσο άγρια κακοποιημένο ζώο.

Όμως σαν αυτόν από τα Κουνουπιδιανά, υπάρχουν πολλοί. Που κακοποιούν, που εγκαταλείπουν, που βασανίζουν αθώα ζώα. Και όσο εμείς δεν τους καταγγέλλουμε τόσο θα συνεχίζουν τις απεχθείς πράξεις τους. Την επόμενη φορά λοιπόν ας μην κλείσουμε τα αυτιά και τα μάτια μας. Σηκώστε το τηλέφωνο. Ευτυχώς η αστυνομία ανταποκρίνεται πλέον σε τέτοιου είδους περιστατικά. Υπάρχει πολύς δρόμος βέβαια ακόμα μπροστά αλλά κάτι γίνεται. Κάτι αλλάζει και το αλλάζουμε εμείς.

Ας σταματήσουμε πια να γινόμαστε είδηση για τις κακοποιήσεις ζώων. Και ας απομονώσουμε τους “παληκαράδες” του χειρίστου είδους. Δεν είναι αυτοί οι λεβέντες της Κρήτης. Τέτοιοι “λεβέντες” να μας λείπουν.

Πηγή: ZARPANEWS