Γιατί πριν από 5.000 χρόνια αντιστοιχούσαν 17 γυναίκες σε κάθε άνδρα. Πότε κινδύνευσε να αφανιστεί το ανδρικό φύλο…

Μια νέα θεωρία για την εξέλιξη του ανδρικού πληθυσμού έφερε στο φως το LiveScience η οποία βασίστηκε σε έρευνες πάνω στα γονίδια των σύγχρονων ανδρών.
Πριν από τουλάχιστον 5.000 χρόνια το μεγαλύτερο μέρος του αρσενικού πληθυσμού σε Ασία, Ευρώπη και Αφρική κινδύνευε με αφανισμό, ενώ η αντιστοιχία ήταν ένας άνδρας για 17 γυναίκες. Το φαινόμενο ονομάστηκε «bottleneck» (λαιμός μπουκαλιού) και οι επιστήμονες προσπαθούν από το 2015 να βρουν τι προκάλεσε το ξαφνικό αφανισμό….

Όπως αποκάλυψε ο Μάρκους Φέλντμαν, γενετιστής του Πανεπιστημίου του Στάνφορντ στην Καλιφόρνια, η αναλογία 17 γυναικών για κάθε άνδρα φάνταζε ακραία, οπότε και πρέπει να υπήρχε κάποια άλλη εξήγηση: Σύμφωνα με την νέα προσέγγιση, ο αρσενικός πληθυσμός δεν «καταποντίστηκε», αλλά η πολυποικιλότητα του χρωμοσώματος Υ μειώθηκε εξαιτίας του τρόπου με τον οποίο ζούσαν και πολεμούσαν μεταξύ τους οι άνθρωποι: Εν ολίγοις, δεν ήταν ότι υπήρχαν λιγότεροι άνδρες, όσο το ότι υπήρχε λιγότερη πολυποικιλότητα μεταξύ των ανδρών.

Οι άνθρωποι έχουν 23 ζεύγη χρωμοσωμάτων, που φέρουν τα περισσότερα γονίδιά μας. Από αυτά το 23ο ζεύγος καθορίζει το φύλο μας: Στις γυναίκες υπάρχουν δύο χρωμοσώματα Χ, οι άνδρες έχουν ένα Χ και ένα Υ. Από τη στιγμή που τα παιδιά κληρονομούν ένα χρωμόσωμα από τον κάθε γονιό, τα γονίδια συνήθως ανακατεύονται, αυξάνοντας την ποικιλία/ ποικιλομορφία ανά το είδος. Ωστόσο, το χρωμόσωμα Υ, μη έχοντας θηλυκό «ομόλογο», δεν ανακατεύεται, οπότε παραμένει σε γενικές γραμμές το ίδιο από τον παππού στον πατέρα στον γιο (πέρα από όποιες πιθανές μεταλλάξεις, που εξηγούν τις διαφορές στο χρωμόσωμα μεταξύ των ανδρών).

Για να δοκιμάσουν τη θεωρία τους, οι ερευνητές πραγματοποίησαν 18 προσομοιώσεις, όπου δημιούργησαν διαφορετικά σενάρια για το «bottleneck», που περιελάμβαναν παράγοντες όπως οι μεταλλάξεις των χρωμοσωμάτων Υ, ο ανταγωνισμός μεταξύ ομάδων και ο θάνατος. Οι προσομοιώσεις έδειξαν πως οι συγκρούσεις μεταξύ των φατριών θα μπορούσαν να έχουν προκαλέσει το φαινόμενο, επειδή τα μέλη της καθεμιάς εξ αυτών θα είχαν πολύ παρόμοια χρωμοσώματα μεταξύ τους. Οπότε, εάν μια φατρία εξόντωνε μια άλλη, περιοριζόταν η πιθανότητα το χρωμόσωμα Υ να περάσει στα παιδιά.

Σε προσομοιώσεις όπου δεν υπήρχαν πατριαρχικού/ πατρογονικού τύπου φατρίες, το φαινόμενο δεν εκδηλώθηκε. «Στην ίδια ομάδα, οι γυναίκες θα μπορούσαν να έχουν προέλθει από οπουδήποτε μπορεί να είχαν βρεθεί στη φατρία είτε από τις νίκες επί άλλων ομάδων, ή μπορεί να ήταν γυναίκες που ζούσαν στην περιοχή εκείνη από πριν».

Μετά από το «bottleneck» αυτό, όπως αναφέρει ο Φέλντμαν, «βλέπουμε την αρχή των κοινωνικών δομών και τη μετάβαση από μικρής κλίμακας κοινωνίες σε πόλεις και οργανώσεις ανθρώπων σε ομάδες που δεν ήταν τόσο αφοσιωμένες στη διατήρηση της γενεαλογικής γραμμής του χρωμοσώματος Υ». Ως εκ τούτου, κατά την περίοδο αυτή ο αρσενικός πληθυσμός αυξήθηκε ξανά….

πηγή: mixanitouxronou.gr